Orthomoleculaire cursus

SPOEDCURSUS ORTHOMOLECULAIRE THERAPIE

 

INHOUD

 

1. Inleiding en geschiedenis

 

2. Twee manieren van denken

 

3. Waarom vitaminen en mineralen innemen

 

4. De voordelen van het innemen van voedingssupplementen

 

5. Hoeveel innemen?

 

6. De veiligheid van vitaminen en mineralen

 

7. Vrije radicalen theorie

 

8. Goede voeding, goede levensstijl

 

9. Ken uw vitaminen en mineralen

 

10. Belangrijke personen voor de orthomoleculaire zaak

 

11. Enkele bezwaren weerlegd

 

12. Verklarende woordenlijst

 

BIJLAGE: OVERZICHT

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. Inleiding en geschiedenis

 

Vitaminen zijn stoffen die in kleine hoeveelheden nodig zijn voor het normaal functioneren van het lichaam. Ze kunnen per definitie niet worden gemaakt door het lichaam van dieren en mensen. Er zijn uitzonderingen die wel gemaakt kunnen worden door het lichaam zoals vitamine B12 en vitamine Q. Vitaminen en mineralen bevatten geen calorieën, aminozuren een klein beetje. Zij vervangen niet de normale voeding, maar verhogen wel de kwaliteit ervan.

 

Pas de eerste dertig jaar van de 20e eeuw zijn de vitaminen ontdekt. Het feit dat er kleine hoeveelheden van bepaalde ziekte-voorkomende stoffen in het voedsel moesten zitten was al wel veel eerder bekend. De stoffen zelf zijn echter pas in de eerste 30 jaar van de 20e eeuw geïsoleerd.

 

Scheurbuik was al vele eeuwen bekend. Het was een ziekte die miljoenen mensen de dood injoeg. De Nederlanders uit de 17e eeuw hebben uitgevonden dat scheurbuik op zeereizen kon worden voorkomen door veel vers voedsel en fruit mee te nemen op deze lange expedities. Kaap de Goede Hoop was hun vaste pleisterplaats voor vers fruit en groente. Pas in 1929 werd vitamine C ook echt geïsoleerd door Nobelprijswinnaar Szent Györgyi uit citrusvruchten. Hij noemde deze stof in het begin de ‘anti-scheurbuik’ stof (A-scorbut). Later werd het Ascorbaat genoemd en vitamine C.

 

Beri Beri is de gebreksziekte van Vitamine B1, pellagra van vitamine B3, pernicieuze anemie van vitamine B12 enz. Dit heet avitaminose. De Nederlander Eijckman heeft in 1929 de Nobelprijs gekregen omdat hij in het Nederlands Indië van eind 19e eeuw ontdekte dat kippen een dodelijke ziekte hadden die ze niet kregen wanneer zij zilvervliesrijst bij het voer kregen. Bij proeven in gevangenissen bleek dat witte rijst 300 maal vaker Beri Beri veroorzaakte als zilvervliesrijst. Later is de stof in zilvervliesrijst geïsoleerd en vitamine B1 genoemd.

 

Een zelfde soort verhaal is te vertellen over de andere vitaminen. Belangrijk om te weten is dat de grootste geesten van de 20e eeuw hun aandacht hebben gegeven aan het ontdekken vitaminen en andere voedingsstoffen. Dr. Albert Szent Györgyi heeft al in 1937 gezegd dat inname van  grotere hoeveelheden vitamine C en de andere vitaminen de gezondheid sterk zullen verbeteren.

 

In het begin van de 20e eeuw is men begonnen de (dodelijke) gebreksziekten vast te stellen van de verschillende vitaminen. Al vrij vlug daarna zijn sommigen begonnen om de optimale dosis van de verschillende vitaminen uit te vinden. Deze bleek soms zelfs 1000 of 10.000 maal zo hoog te zijn. Het verschil tussen het krijgen van een dodelijke ziekte zoals scheurbuik en het voorkomen van de gewone verkoudheid is belangrijk. Het krijgen van een dodelijke ziekte is natuurlijk een slecht startpunt voor een behandeling. De giftigheid van vitaminen is bovendien bijzonder laag. Daarom kunnen grote hoeveelheden van de meeste vitaminen meestal veilig toegediend worden.

 

Professor Pauling kan gezien worden als de grootste geleerde van de 20e eeuw. Hij overleed in 1994 op 93 jarige leeftijd. Iedereen die met orthomoleculaire therapie bezig is, is schatplichtig aan hem. Zonder Pauling was de situatie geheel anders geweest.

Het woord ‘orthomoleculair’ is door Professor Pauling in 1968 samengesteld uit het Grieks en Latijn. Het betekent: ‘juiste stof’. Door de juiste stoffen toe te voegen aan het lichaam creëer je de beste mogelijkheden voor een optimale gezondheid.

De orthomoleculaire geneeskunde en therapie is ‘officieel’ begonnen met een artikel van Pauling in het wetenschappelijke blad ‘Science’ getiteld ‘Orthomolecular Psychiatry’. Al in de vijftiger jaren hebben twee Canadese psychiaters geëxperimenteerd met het toedienen van grote hoeveelheden vitamine C en vitamine B3 aan hun psychiatrische patiënten. Dr. Hoffer en Dr. Osmond behaalden spectaculaire resultaten bij schizofrenie patiënten. Hun boek hierover is ook Pauling opgevallen. Dit resulteerde in het beroemde artikel in ‘Science’.

 

 

2. Twee manieren van denken

 

Er zijn twee tegenstrijdige meningen over het innemen van extra vitaminen en mineralen. De oude manier van denken is: neem niet meer in dan nodig is voor de preventie van tekortziekten als scheurbuik en pellagra.

De nieuwe mening van de moderne voedingswetenschap is: dodelijke ziekten als scheurbuik en pellagra zijn geen goede uitgangspunten. Neem grotere hoeveelheden vitaminen in zodat ook niet onmiddellijk fatale ziekten kunnen worden voorkomen en behandeld.

 

De laatste 50 jaar zijn in de biochemie ontdekkingen gedaan die het grote publiek niet hebben bereikt. (Goed nieuws is geen nieuws). Ook dokters weten niet voldoende van deze ontdekkingen af. Het is echter gebleken dat toediening van grotere hoeveelheden vitaminen en mineralen dan normaal in de voeding zit grote gezondheidsvoordelen biedt. Dit staat vermeld in de belangrijkste wetenschappelijke publicaties (primaire literatuur). De orthomoleculaire benadering van gezondheid is geen alternatieve benadering. Het is gestoeld op harde wetenschappelijke bewijsvoering. Niet alleen voor het bestrijden van minder gevaarlijke ziekten, maar ook voor het behandelen van hart- en vaatziekten en ook kanker biedt deze benadering ongekende mogelijkheden.

 

Vitaminen en mineralen zijn voedingsstoffen. Dit ligt in het bereik van de biochemie. De medische stand is niet gespecialiseerd in de voedingswetenschap. De allopathie (reguliere geneeskunde) is gespecialiseerd in het toedienen van lichaamsvreemde stoffen. De orthomoleculaire benadering specialiseert zich in het toedienen van lichaamseigen stoffen. Lichaamsvreemde stoffen herkent het lichaam als vijandig en zijn per definitie giftig. Lichaamseigen stoffen hebben een zeer lage giftigheid. Het toedienen van deze voedingsstoffen herkent het lichaam als noodzakelijk en het kan deze stoffen gemakkelijk verwerken. Er zijn biochemische ‘paden’ in het lichaam die speciaal bestaan om deze stoffen te verwerken. Daarom is de giftigheid zo laag.

 

 

3. Waarom vitaminen en mineralen innemen?

 

Het normale westerse voedsel is slecht van kwaliteit. Het bevat nauwelijks mineralen en sporenelementen. De Nederlandse bodem is bijvoorbeeld berucht om zijn gebrek aan het sporenelement selenium. 80% van alle Nederlanders heeft een gebrek aan een of meerdere vitaminen.

Als iemand op zijn of haar gezondheid wil letten is het innemen van extra vitaminen en mineralen de eerste optie. Het is gemakkelijk, snel werkzaam en het kost weinig tijd en inspanning. Een bepaald dieet volgen is wel inspannend en meestal tot mislukken gedoemd. Het komt zelden voor dat iemand de rest van zijn of haar leven een bepaalde levenswijze kan volhouden. Het innemen van enkele pillen of capsules per dag is daarentegen zeer eenvoudig.

Bovendien heeft deze praktijk haar basis in de modernste bevindingen van de wetenschap. Vaak zeggen mensen dat vitaminen niet voldoende zijn onderzocht. Dit is grote lariekoek. Duizenden artikelen zijn gepubliceerd in de belangrijkste bladen door de grootste geesten van de 20e eeuw. De meeste medicijnen zijn op de markt gezet met veel minder onderzoek.

 

Diëten of levenswijzen zijn meestal alternatief en vaak niet wetenschappelijk onderbouwd.

Bovendien is met de inname van de optimale hoeveelheden van vitaminen en mineralen de noodzaak van strenge diëten overbodig geworden. Dit betekent niet dat men dan alles kan eten wat men wil, maar de levensstijl hoeft meestal niet ingrijpend veranderd te worden.

Dit verhoogt de levenskwaliteit, want een moeilijk dieet is lastig en niet vol te houden.

Profiteer van de laatste inzichten van de biochemie. Voor het eerst kan iedereen deze kennis veilig op zichzelf toepassen.

 

Voedingsstoffen worden onderverdeel in zeven categorieën:

  1. eiwit
  2. koolhydraten
  3. vetten
  4. vitaminen
  5. mineralen en sporenelementen
  6. water
  7. nucleïnezuren zoals DNA en RNA

 

1. De bouwstenen van eiwit zijn aminozuren. In de orthomoleculaire wereld worden deze soms gebruikt om ziekten te behandelen. Vrijwel niemand in de westerse wereld heeft een tekort aan eiwit, soms wel aan een bepaald aminozuur.

2. Koolhydraten zijn suikers. Er zijn verschillende soorten suikers. Vrijwel niemand heeft een tekort aan koolhydraten.

3. Er bestaand verzadigde vetten (slecht) en onverzadigde vetten of oliën (goed). Een tekort aan verzadigde vetten bestaat eigenlijk niet. Onverzadigde vetten worden ook wel vitamine F genoemd. Neem altijd vitamine E in wanneer men veel onverzadigde oliën gebruikt. Onverzadigde vetten blijven vloeibaar ook in de koelkast.

4. Veel vitaminen worden te weinig ingenomen. Neem altijd een multivitamine preparaat.

5. Mineralen en sporenelementen komen veel te weinig in de voeding voor. Kasgroenten zijn berucht om hun gebrek aan deze vitale stoffen. Neem altijd extra mineralen en sporenelementen in.

6.Water wordt te weinig gedronken. 2 liter per dag is niet teveel.

7. Nucleïnezuren komen ook in de voeding voor. Er zijn geen tekorten bekend, maar DNA en RNA zijn vitale bouwstenen voor het lichaam. Gezond voedsel bevat vaak veel nucleïnezuren.

 

 

4. De voordelen van het innemen van voedingssupplementen.

 

Het belangrijkste voordeel van het innemen van extra vitaminen en mineralen is het verbeteren van de basis van de gezondheid. Vaak zijn er geen specifieke voordelen aan te wijzen, maar voelt men zich gewoon beter en fitter. Men kan meer aan en is niet zo snel meer moe.

Daarnaast zijn er specifieke klachten en kwalen. Deze kunnen behandeld worden door de orthomoleculaire therapeut. Er zijn voor sommige ziekten speciale voedingssupplementen op de markt. Het is altijd nodig om een patiënt naar de dokter te sturen als deze al niet is geweest. De orthomoleculaire therapeut ondersteunt het genezingsproces, maar mag geen diagnose stellen of de dokter vervangen.

 

Het innemen van extra vitaminen, mineralen en sporenelementen (kleine hoeveelheden van sommige mineralen) verbetert de weerstand tegen vele ziekten en kwalen. Veel mensen melden dat zij lang niet zo vaak verkouden zijn als eerst of dat een bepaalde hardnekkige uitslag helemaal is verdwenen.

 

Een ander voordeel van het innemen van extra supplementen is een langer leven. Iemand die op middelbare leeftijd begint kan verwachten gemiddeld 20 jaar toe te voegen aan zijn of haar leven. Iemand die al ouder is (70 jaar) kan nog altijd gemiddeld 10-15 jaar aan het leven toevoegen. Belangrijk om te weten is dat dit gezonde jaren zullen zijn en geen jaren van aftakeling.

 

 

Voorbeelden:

Vitamine B6 samen met foliumzuur en vitamine B1 bieden bescherming tegen aderverkalking. Alle drie de vitaminen bevinden zich in de Cell-Guard formule. Het is gebleken dat het homocysteine gehalte in het bloed door deze vitaminen wordt teruggedrongen. Homocysteine is een risicofactor die sterker nog dan een te hoog cholesterolgehalte bepaalt of iemand aderverkalking krijgt. Slechts een kleine hoeveelheid van deze drie vitaminen extra in een capsule verkleinen de kans op aderverkalking met de sterk.

 

Q10 kan het leven van proefdieren verlengen met 56%. Dit geldt heel waarschijnlijk ook voor mensen, omdat alle proeven met medicijnen ook eerst op proefdieren wordt getest en daarna deze medicijnen in 90% van de gevallen ook op mensen toepasbaar blijken. Q10 zit in Performance I. Het verhoogt de pompfunctie van het hart. Dat betekent dat meer bloed (dus ook zuurstof) naar alle delen van het lichaam kan worden vervoerd. Men voelt zich hierdoor fitter en energieker.

Ook delen van het afweersysteem van de proefdieren verbeterden met 100%. Dit is een voordeel voor de bestrijding van alle ziekten, want alle ziekten zijn afhankelijk van de afweer om te kunnen genezen.

Bij ouderen is het Q10 gehalte lager dan bij jongeren. Dit is een indicatie voor een slechtere gezondheid. Vooral oudere mensen zullen snel effect bemerken van Performance I.

 

Professor Williams heeft ontdekt dat vitamine B5 de stof is die de langlevende koninginnebij 5 maal langer doet leven dan de gewone werkbijen. Hij onderzocht of Vitamine B5 ook bij zoogdieren tot levensverlenging zou leiden. Dit bleek het geval te zijn met maar liefst 20%. Omdat mensen zoogdieren zijn geldt dit ook voor hen. De Cell-Guard formule bevat een ruime hoeveelheid Vitamine B5.

Magnesium is van essentieel belang voor het hart. Het verbetert net als Q10 de pompfunctie van het hart. Het verlaagt een te hoge bloeddruk. Het kan aderverkalking vertragen of zelfs terugdringen. Allemaal redenen om extra de Magne-Cal Max formule in te nemen.

 

 

5. Hoeveel innemen?

 

De therapeutische inname van veel vitaminen en ook mineralen is vele malen hoger dan de ADH (Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid). Dit kan meestal veilig gebeuren omdat vitaminen vrijwel niet giftig zijn.

Toediening van 1000 of 10000 maal de ADH voor de behandeling van een kwaal is geen uitzondering. De hoeveelheid van een stof wordt uitgedrukt in mg (milligram) g (gram) en mcg (mcg).

Een mg is een duizendste gedeelte van een gram. Een mcg is eenduizendste gedeelte van een milligram. Dus 1 mcg is een miljoenste deel van een gram.

 

Voorbeeld:

De ADH voor vitamine C is 50 mg.

Een vaak toegepaste dosering door een orthomoleculair therapeut is bijvoorbeeld 5 gram.

Dit is 5000 mg. Dus 100 maal zoveel als de ADH.

 

Voor alle vitaminen, mineralen en sporenelementen geldt iets vergelijkbaars, maar mineralen en sporenelementen hebben een veel lagere giftigheid dan vitaminen. De speling is hier dus kleiner.

 

 

 

 

Voorbeeld:

De ADH voor zink staat op 15 mg. Soms wordt door een therapeut 100 of 200 mg voorgeschreven. Dit betekent 7 of 15 maal zoveel als de ADH. Meer is meestal niet nodig maar ook niet gewenst omdat teveel zink kan leiden tot (milde) giftigheidverschijnselen.

 

Vitamine A is een uitzondering. De giftigheid van vitamine A is bijzonder laag, maar omdat vrouwen zwanger kunnen worden en de foetus kwetsbaar is heeft de Nederlandse overheid de vitamine A inname aan regels gebonden.

 

Voorbeeld:

De ADH voor vitamine A is 3000 IE (Internationale Eenheden). Therapeutisch kan bij volwassenen tot 50.000 IE gegaan worden zonder noemenswaardige bijverschijnselen.

Dit is 16,67 maal zoveel. Bij zwangere vrouwen is 10.000 IE de grens. Dit is 3,33 maal zoveel als de ADH.

 

6. De veiligheid van vitaminen en mineralen.

 

Vitaminen, mineralen en sporenelementen zijn in principe niet giftig. Natuurlijk kan men stellen dat alles giftig is zelfs water als je er maar genoeg van inneemt, maar deze vergelijking is niet helemaal eerlijk. 20 liter water achter elkaar opgedronken kan heel gevaarlijk zijn. Toch is dit maar 10 keer de 2 liter water die velen als optimaal beschouwen. Maar niemand beschouwd water als een giftige substantie.

Er is iets vreemds aan de hand met vitaminen: veilige hoeveelheden worden door onwetenden soms als giftig beschouwd terwijl zij heilzaam zijn. Vaak wordt  vitamine A als voorbeeld gegeven. 50000 IE wordt giftig genoemd terwijl in de bekende wereld nog nooit iemand is doodgegaan aan een vitamine A vergiftiging. Uitzondering hierop vormt een Noordpool reiziger die de lever van een ijsbeer gegeten had. In ijsberenlever zitten vele miljoenen IE vitamine A (meer dan 100 miljoen!). Hij stierf aan een vergiftiging van vele duizenden malen de ADH. In het dagelijks leven hoeven we hier natuurlijk geen aandacht aan te besteden.

 

Hieronder volgt een staatje uit een onderzoek gedaan door een Amerikaan in zijn land in 1993. Let vooral op het aantal vergiftigingen van sommige vitaminen en mineralen.

 

Vitamine A                                                       0

Vitamine B-complex                                        0

Vitamine C                                                      0

Vitamne D                                                       0

Vitamine E                                                       0

Ijzer                                                                 0

Zink                                                                  0

Calcium                                                           0

Magnesium                                                     0

Kalium                                                             0

Opgeteld                                                         0

 

Enkele veel gebruikte medicijnen:

Pijnstillers                                                        2669

Antidepressiva                                                517

Antihistaminica                                                413

Antibiotica                                                        953

Astma medicijnen                                           257

Hart medicijnen                                               370

Verkoudheid medicijnen                                  1526

Maag en darm medicijnen                              619

Hormonen en hormoonantagonisten              488

Antipsychotica                                     888

Zalf medicijnen                                                1106

Opgeteld                                                         9805    (Townsend letter for Doctors mei 1993)

 

 

7. De vrije radicalentheorie.

 

De belangrijkste bijdrage aan een gezond leven van mensen in de 20e en 21e eeuw is die van de vrije radicalentheorie. Een vrije radicaal is een molecuul wat niet compleet is. Het zoekt daarom naar een ander gedeelte om aan zichzelf toe te voegen. Het kan hem niet schelen waar vandaan. Dit is een gevaarlijk proces als het ongecontroleerd gebeurt. Vrije radicalen moeten daarom worden weggevangen. Dat gebeurt door zogenaamde anti-oxidanten. Veel vitaminen en mineralen horen bij de groep van de anti-oxidanten.

De vrije radicaal theorie zegt dat veroudering plaatsvindt als de vrije radicalen reacties steeds meer en steeds vaker ongecontroleerd plaatsvinden.

In 1956 deed Dr. Harman een experiment om met een antioxidant het leven van muizen te verlengen. Dit klassiek geworden experiment wordt genoemd in een James Bond film, ik dacht Dr No. Hierin lukte het Dr. Harman om de levensduur van de muizen te verlengen met bijna 50%. Ook vermeden de muizen vele ziekten en gebreken. Dit is een van de doorbraken geweest in de toepassing van de vrije radicaal theorie en van toepassing op een langzamere veroudering en een betere gezondheid.

 

Ondertussen is gebleken dat veel vitaminen, mineralen en sporenelementen  belangrijk zijn voor de antioxidant systemen in het menselijk lichaam. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom voedingssupplementen zo gunstig voor de gezondheid zijn.

Vooral in fruit en groente zitten talrijke antioxidanten. Niet alleen vitaminen maar ook andere stofjes met een ingewikkelder naam. Dit is een van de redenen waarom mensen meer groente en fruit moeten eten, wil men gezond blijven.

 

Een van de uiterlijke verschijnselen van vrije radicalenreacties is een gerimpelde en getaande huid. De zon is een belangrijke veroorzaker van vrije radicaalreacties in de huid. De UV straling veroorzaakt DNA schade als gevolg van vrije radicaal reacties. Deze veroorzaakt zogenaamde ‘crosslinking’. Dit woord betekent dat verschillende moleculen aan elkaar vastklinken zodat ze minder beweeglijk worden. De huid word minder elastisch en tanig. Een goede zonnebrandcrème bevat antioxidanten zoals PABA en vitamine E om een zekere bescherming te bieden. Een getaande en gerimpelde huid valt te vermijden wanneer de inname van vitaminen als E, C en PABA hoog is.

 

Gecontroleerde vrije radicaalreacties zijn niet slecht. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij verkoudheden. Het verkoudheidsvirus wordt stuk gemaakt door vrije radicalen. Zij worden  als het ware ‘afgeschoten’ op het virus. Vitamine C levert hiervoor de ‘munitie’.  In dit geval hebben vrije radicalen een gunstig effect, maar alleen omdat er controle plaatsvindt via het afweersysteem. Als het afweersysteem verslechtert, dan vermindert ook de controle op deze processen.

 

 

8. Goede voeding, goede levensstijl.

 

Goede voeding bestaat uit:

-Eet veel groente, hoe meer hoe beter. Er is nog geen bovengrens vastgesteld buiten een opgezwollen buik!

-Eet veel fruit. Hierbij is ook geen bovengrens vastgesteld.

-Hoe minder vlees men eet hoe beter het is. Vlees is licht kankerverwekkend. De vetten in vlees zijn onverzadigd en dragen bij tot aderverkalking. Bovendien: hoe vetter men eet hoe meer kans op kanker.

-Hoe minder suiker hoe beter. Suiker verhoogt het cholesterolgehalte. Zoetjes zijn veilig. -Aspartaam producten zijn het beste alternatief.

-Braden en bakken van vlees of eiwitproducten moet worden afgeraden. Tijdens de verhitting kunnen giftige stoffen ontstaan. Wanneer toch gebakken wordt doe het dan lichtjes en gebruik het liefst olijfolie. Gebruik geen braadvet omdat dit uit geharde vetten bestaat (niet vloeibaar).

-Voeding richting vegetarisch is het gezondst.

-Gebruik meervoudig onverzadigde vetten in slaatjes, maar gebruik het niet om te bakken of braden. Het zijn instabiele substanties. Verhitting creëert giftige bijproducten.

-Drink veel water, liefst 2 of meer liter per dag.

-Wees matig met alcohol. Alcohol is een giftige stof. Ondanks de vele verhalen over het tegendeel voegt alcohol weinig of niets toe aan de gezondheid. Dit wil niet zeggen dat men helemaal op moet houden met alcohol, maar matigheid betrachten is hierbij de juiste levenshouding.

-Beweeg regelmatig, maar doe dit niet te extreem. Wandelen en zwemmen is het beste.

Joggen na het 40e jaar kan risicovol zijn.

-Vermijdt stress.

 

 

9. Ken uw  vitaminen en mineralen.

 

Vitamine A: Retinol, bètacaroteen (als voorloper)

Vitamine B1: thiamine

Vitamine B2: riboflavine, vitamine G

Vitamine B3: niacine, niacinamide of nicotinezuur

Vitamine B5: pantotheenzuur

Vitamine B6: pyridoxine

Vitamine B12: cobalamine, cyanocabalamine

Vitamine B15: pangaamzuur

Vitamine B17: amygdaline

Foliumzuur: vitamine Bc, vitamine B9, vitamine M

Carnitine: Bt

PABA: Para Amino Benzoeen Zuur

Choline (onderdeel B-complex)

Inositol (onderdeel B-complex)

Biotine: vitamine H

Vitamine C: ascorbinezuur, ascorbaat

Vitamine D: calciferol, cholecalciferol, ergosterol

Vitamine E: tocopherol

Vitamine F vetzuren

Vitamine K: menadion

Vitamine P: bioflavonoiden

Vitamine Q: ubiquinon, Q10

 

Er bestaan vetoplosbare vitaminen en wateroplosbare vitaminen. Vitaminen A, D, E, K en Q zijn vetoplosbaar. De rest is allemaal wateroplosbaar. Vetoplosbaar betekent dat ze worden opgeslagen in het lichaamsvet. Wateroplosbaar betekent dat deze vitaminen sneller via de urine worden uitgespoeld, maar het is een misverstand te denken dat deze niet worden opgeslagen.

 

 

 

De belangrijkste mineralen en sporenelementen:

Calcium

Magnesium

Jodium

IJzer

Selenium

Zink

Mangaan

Chroom

Koper

Borium

 

10. Belangrijke personen voor de orthomoleculaire zaak

 

LINUS PAULING

Text Box: DE BETEKENIS VAN PAULING VOOR DE WETENSCHAP.  Pauling stond aan de basis van de gouden eeuw voor de scheikunde, als gevolg van de introductie van de kwantummechanica in de scheikunde. Na kennis te hebben genomen van de ideeën van Schrodinger, Bohr en Heisenberg, paste hij deze ideeën toe op de verbindingen die atomen met elkaar maken en beschreef deze kwantummechanische modellen in zijn klassieker ‘The nature of the chemical bond’.  In 1954 ontdekte hij de genetische oorzaak van sikkelcel anemie, een ziekte die vooral voorkomt in Afrika.  Pauling bereikte voor het eerst bekendheid (voor sommigen beruchtheid) in 1962, toen hij de Nobelprijs voor de vrede kreeg. Als vriend van Albert Einstein, eveneens pacifist, probeerde hij de bovengrondse kernproeven te doen stoppen, die toen door Amerika, Rusland en China  uitgebreid werden gedaan. Hij verzamelde 11.000 handtekeningen. In 1963 werd een pact getekend om voortaan de kernproeven ondergronds te houden, dit als direct gevolg van het protest van Pauling. Zijn protest was onderbouwd met goed cijfermateriaal. Als gevolg van de toegenomen straling  in de aardatmosfeer berekende Pauling een toename van 55.000 ongelukkig geboren kinderen en 500.000 meer misgeboorten, spontane abortussen en doodgeboren kinderen plus een toename van het aantal gevallen leukemie en botkanker.  Daarvoor, in de twintiger jaren, bracht hij de kwantumfysica in de scheikunde. Hij schreef het standaard werk ‘The nature of the chemical bond’, waarin hij uiteenzette hoe atomen met elkaar verbindingen aangaan. Deze kennis behoort nog steeds tot de basiskennis van elke student scheikunde. De controverse hierover, die toen bestond, is nu onbegrijpelijk. Men is zelfs vergeten dat die ooit bestond, want de feiten spreken voor zich. Hetzelfde blijkt nu plaats te vinden wat betreft vitaminen in grotere hoeveelheden.  Begin 50er jaren ontstond een race naar de structuur van DNA. Eerder al had Pauling de helix-structuur van eiwitten overtuigend aangetoond. In Engeland waren Drs Watson en Crick met hetzelfde DNA probleem bezig. Watson en Crick wonnen de race met een aantal dagen als gevolg van een verkoudheid van Pauling.  In 1940 werd Pauling ziek. Een bepaalde nierziekte (ziekte van Bright) was voor de conventionele dokters een niet te genezen aandoening. Pauling nam contact op met een dokter die gespecialiseerd was in het toedienen van grote hoeveelheden vitamine C voor allerlei kwalen. Pauling werd 100 gram per dag toegediend. Na een korte tijd was hij genezen van deze dodelijke ziekte. Deze gebeurtenis moet natuurlijk voortdurend in zijn achterhoofd hebben meegespeeld.  Midden jaren zestig werd Pauling door Dr. Stone gewezen op het belang van vitamine C voor de gezondheid. Dit viel in vruchtbare bodem. Samen met zijn vrouw Ava besloot hij de proef op de som te nemen en dagelijks vitamine C in grammen in te nemen. Zij constateerden beiden een toegenomen gevoel van welzijn en een einde aan de verkoudheden die hen voortdurend plaagden. Pauling stortte zich op dit nieuwe onderzoeksgebied. Hij was toen 65 jaar. Tot zijn grote verrassing was er zeer veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van grote hoeveelheden vitamine C. Zowel bij proefdieren als bij de mens. Hij maakte er een punt van om alle literatuur te bestuderen die over vitamine C verschenen was. Hij heeft jaren lang de bronnen bestudeerd en de klinische ervaringen van dokters die met vitamine C werkten bekeken. Het resultaat hiervan was het gedegen boekje: ‘Vitamin C and the common cold’ uit 1970. Het kreeg de ‘Phi Beta Kappa prijs’ voor het beste wetenschappelijke boek van het jaar.  In 1973 richtte hij het ‘Linus Pauling Institute of Science and Medicine’ op. Het instituut bestudeert nu nog steeds de gunstige effecten van vitamine C op de gezondheid.De interesse van tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling voor vitamine C werd gewekt door Dr Irwin Stone, een biochemicus. Tijdens een lezing in 1966 (hij was toen 65 jaar) had Pauling tegen Stone gezegd dat hij nog 15 tot 20 jaar wilde leven. Dr. Stone schreef hem een brief waarin hij Pauling attendeerde op de grote vooruitgang die de biochemie had gemaakt op juist dit gebied van levensverlenging. Hij beschreef vooral de uitstekende werking van vitamine C om een gezond en lang leven te bereiken. Pauling en zijn vrouw Ava begonnen met het voorgeschreven regime van Dr. Stone. Naar eigen zeggen voelden hij en zijn vrouw zich na een tijdje veel beter. Ze bemerkten een opvallende verbetering in hun gevoel van welzijn. Bovendien bemerkten ze een sterke daling in het aantal verkoudheden en hun ernst. Pauling nam uiteindelijk 18 gram per dag.

Pauling raakte na 15 jaar studie van vitamine C ervan overtuigd dat de gemiddelde mens met behulp van vitamine C een toename in levensduur kan verwachten van 20 tot 25 jaar. En die jaren zijn dan gezonde jaren. Hij stierf in 1994 op 93 jarige leeftijd.

 

DR KLENNER

Dr Klenner was een van de eersten die in Amerika experimenteerde met hoge doses vitamine C. Hij ging soms tot 100 gram per dag om ernstige vergiftigingen te genezen. Hij is op het idee gebracht tijdens de griepepidemie van 1918. 40 miljoen mensen stierven wereldwijd en ook Amerika bleef niet vrij van deze dodelijke griep. Behalve de familie Klenner. Niemand van hen kreeg de griep. Het was al jaren in de familie gebruik om van het plantje ‘boneset’ een aftreksel te drinken gedurende de dag. Om gezond te blijven. Later heeft Dr Klenner uitgezocht hoe dit plantje de griep kon voorkomen. Hij ontdekte dat in een kopje ‘boneset’ aftreksel zich 20 gram vitamine C bevond. Hij is naar aanleiding hiervan begonnen te experimenteren met zijn patiënten. Tot groot genoegen trouwens van deze patiënten. Zonder uitzondering zag hij opmerkelijk herstel bij hen. Vooral vergiftigingen konden snel genezen, maar ook dodelijke bacteriële infecties genazen opmerkelijk vlug. Dr Klenner heeft als geen ander duidelijk gemaakt dat vitamine C een must is bij elke ziekenhuisopname en bij elke ziekte. Hijzelf nam 20 gram vitamine C verspreid over de dag.

 

 

11. Enkele bezwaren weerlegd.

 

Ik leef en eet toch gezond?

Vaak zeggen mensen dat ze toch gezond leven en daarom geen extra vitaminen nodig hebben. Het gaat hierbij om het woordje ‘gezond’. Iemand die een normale gezondheid wil met alle klachten die daarbij horen hoeft zeker geen vitaminen extra te slikken. Maar ik geloof niet dat veel mensen echt de gezondheidsklachten willen hebben ‘die bij de leeftijd horen’. 10-15 jaar kwakkelen op het einde van iemands leven wil niemand. De gunstige effecten van vitaminen voor de gezondheid zijn tot in details onderzocht.

 
 

Normale gezondheid bestaat uit het hebben van de zelfde ziekten als de buren.

 

Quentin Crisp

 
 

 

 

 

 


Vitaminen werken niet.

Vitaminen en mineralen zijn zeer werkzaam. Onderzoek na onderzoek heeft dit bewezen.

Meestal moet men eerst een paar weken experimenteren met vitaminen om de werking te ervaren. De nieuwe voedingswetenschap is gebaseerd op strenge wetenschap.

 

Je plast vitaminen toch zo weer uit.

Dat is maar goed ook. Daarom zijn vitaminen zo veilig in het gebruik. Toch hebben de vitaminen en mineralen in die paar uur hun goede werk gedaan. Elke voedingsstof dient dagelijks te worden aangevuld. Men dient bijvoorbeeld dagelijks te eten. Dit wordt weer dagelijks uitgescheiden net als vitaminen en mineralen. Ze maken deel uit van de stofwisselingsprocessen.

 

Teveel vitaminen zijn gevaarlijk.

Vitaminen zijn vele malen veiliger dan de veiligste aspirine. Zie boven in het giftigheidstaatje.

 

Waarom zitten vitaminen niet in het ziekenfonds?

Omdat het middelen zijn ter preventie. De huidige gezondheidszorg heeft niets over voor preventie. Enkele particuliere verzekeringen beginnen al wel korting te geven wanneer men vitaminen slikt.

 

Vitaminen werken verslavend.

Dat is niet zo. Houd je op met vitaminen in te nemen dan kom je vanzelf weer op je oude niveau terecht. Dat is meestal een lager niveau is dan tijdens de periode van vitaminegebruik. Dit heeft sommigen doen denken dat het dus wel een verslaving moest zijn.

Onzin dus.

 

Kun je teveel vitaminen innemen?

Je kunt van alles teveel nemen, zelfs van water. Maar met vitaminen is het alleen zeer veel moeilijker. Het is nog nooit iemand gelukt zelfmoord te plegen met vitaminen. Het lukt domweg niet.

 

Mijn dokter zegt dat het onzin is.

De dokter is geen vitaminedeskundige. Er wordt geen les in gegeven tijdens de opleiding.

De echte deskundigen nemen tegenwoordig allemaal extra vitaminen en mineralen in.

 

Het is allemaal kwakzalverij.

Het staat iedereen vrij om te geloven wat hij of zij wil. Wetenschappelijk onderzoek is echter bedoeld om het bijgeloof uit te bannen. Lees de duizenden verslagen over vitaminen en mineralen en hun effecten en men hoeft niet meer te geloven, maar weet het zeker.

 

Er is niet genoeg wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.

Dit is lariekoek. Het komt alleen weinig in de publiciteit. De afgelopen jaren zijn duizenden en nog eens duizenden onderzoeken gedaan naar vitaminen en mineralen en vrijwel allemaal met gunstig resultaat. Onderdeel van dit onderzoeksgebied is bijvoorbeeld de kennis dat veel groente en fruit eten gezond is. Dit is nu algemeen aanvaard. Hetzelfde is gebeurd met foliumzuur voor zwangere vrouwen en vitamine B12 injecties voor ouderen. Langzamerhand zal elke vitamine een positief onderdeel van de algemene kennis worden. Het gebrek aan onderzoek van vele nieuw op de markt gezette medicijnen baart ons juist wel zorgen.

 

 

12.Verklarende woordenlijst.

 

 

Aminozuren. Onderdelen van eiwit. Komen ruim in de voeding voor, vooral vlees en eieren.

Worden ook gebruikt door de orthomoleculair therapeut voor specifieke doeleinden.

 

Antioxidant. Een stof die ongewenste oxidatie (verbranding) voorkomt door zichzelf op te offeren.

 

Ascorbaat. Vitamine C.

 

Ascorbinezuur. Vitamine C.

 

Crosslinking. Het samenklinken van twee ketens moleculen. Hierdoor worden ze minder flexibel.

 

Homeostase. De neiging van het lichaam om een biochemisch evenwicht te handhaven. Wordt geregeld door de hypothalamus (klier in de hersenen).

 

Mineralen. Calcium en magnesium bijvoorbeeld. Deze worden gemeten in honderden milligrammen of grammen.

 

Orthomoleculaire doseringen. Optimale hoeveelheden vitaminen, mineralen, sporenelementen en aminozuren. Worden toegediend om kwalen te voorkomen of te genezen.

 

Primaire literatuur. De wetenschappelijke literatuur die een eigen onderzoek beschrijft. De basis van wetenschappelijke inzichten en discussies.

 

Sporenelementen. Bijvoorbeeld Zink en Selenium. Deze worden gemeten in milligrammen of microgrammen. Zink in mg. Selenium in mcg.

 

Vitaminen. Noodzakelijke stoffen die essentieel zijn om te overleven. Optimale inname is vele malen hoger dan de inname om niet aan een dodelijke ziekte te sterven.

 

Vrije radicaal. Een molecuul met een ongepaard elektron. Hierdoor vinden kettingreacties plaats waardoor de cel kan beschadigen. Het vormt de basis voor crosslinking.