Lang levende mensen

LANG LEVENDE MENSEN DOOR DE EEUWEN HEEN

Luigi Cornaro was een lid van de lage italiaanse adel. Hij leefde van 1464 tot 1566. Op de leeftijd van 38 jaar, na een leven van luxe, eten en drinken, voelde hij zich ziek. Hij had jicht en maagproblemen, voortdurend koorts, veel dorst en het liefst wilde hij van ellende sterven. Zijn dokters gaven hem op en zeiden dat hij nog slechts kort te leven had.

Hij besloot op dieet te gaan op advies van zijn dokters. Hij leefde voortaan op een kleine hoeveelheid voedsel, genoeg om hem net in leven te houden en op druivesap. Hij besloot regelmatig te leven, veel frisse lucht te krijgen en zonlicht. Hij verklaarde dat hij altijd van tafel opstond wanneer hij nog trek had.

Na een paar dagen op deze manier geleefd te hebben begon hij zich veel beter te voelen. Binnen een jaar was hij geheel genezen van al zijn kwalen. Over zijn leefwijze heeft hij op zijn 83ste een autobiografie geschreven.

Hierin staat onder andere hoe hij op zijn 70ste hij een koetsongeluk kreeg De dokters hadden hem opnieuw opgegeven. Zijn arm en been waren uit de kom geraakt. Hij had zware kneuzingen in zijn gezicht en over het gehele lichaam. Hij had volgens zijn artsen nog maar drie dagen te leven. Het enige wat nog kon gebeuren was hem ader te laten. Dit weigerde hij want hij wist dat zijn bloed in optimale conditie verkeerde. Hij stond alleen toe dat zijn arm en been gezet werden. Door verder te gaan met zijn gezonde levenswijze genas hij geheel.

Slechts een maal heeft hij zich laten verleiden tot een verhoging van de hoeveelheid voedsel, op aandringen van zijn familie, die vond dat een ouder iemand toch flink moest eten. Na drie dagen kreeg hij hoge koorts die 3 weken aanhield.

Na opnieuw te zijn teruggekeerd tot zijn oude regime genas hij geheel. Zijn hele leven heeft hij een goed humeur gehad en een arbeidzaam leven gewijd aan het verbeteren van het lot van zijn medemensen. Het is blijkbaar niet waar dat een laagcalorisch dieet slap en lusteloos maakt. Het tegendeel blijkt het geval. Tot op 100-jarige leeftijd kon hij paardrijden zonder hulp nodig te hebben, trappen lopen en wandelen.

Hij hield zich 65 jaar aan dit dieet en stierf op 102 jarige leeftijd. Naar eigen zeggen voelde hij zich elke dag zeer goed.

Calorierestrictie is niet hetzelfde als lijden. Zijn dieet moet ongeveer 1500 calorieen hebben bevat. Hij heeft het een en ander beschreven in zijn autobiografie: De kunst lang te leven.

In de 19e eeuw besloot Dr Guenoit een soortgelijk dieet te volgen. Hij stierf in de 20ste eeuw (1935) eveneens op de leeftijd van 102 jaar.

 

Li Chung Yu

leefde van 1678 tot 1930. In zijn jeugd reisde hij in Zuid-China, samen met kruidenverkopers. Hier leerde hij alles over kruiden en hun toepassingen. Ook in die tijd ontmoette hij Taoistische meesters die hem inwijdden in taoistische lichaamsoefeningen zoals interne alchemie volgens Chi-gung en Ti-Jung.

Hij at zijn hele leven weinig vlees. Hij at geen wortelgroenten zoals worteltjes (of in onze tijd aardappels). Ook at hij erg weinig graanprodukten (rijst).

Hij at wel: Groete en fruit, plus opwekkende kruiden zoals ginseng, gotu kola, fo-ti-tieng en knoflook. Fo ti is een gedroogde wortel van het plantje Polygonum multiflorum. In China heet het Ho Shou Wu. Er wordt door de chinezen van beweerd dat het verjongende eigenschappen bezit en de vruchtbaarheid en potentie bewaart. De oudere wortels zijn het meest begeerd door de chineze kruidendeskundigen. Het is een tonicum en algehele versterker van het lichaam. Het kan ook gebruikt worden om slapeloosheid te bestrijden, maagproblemen en diabetes. Fo ti bevat een aantal zg. Glycosiden waaraan ook de goede effecten van ginseng worden toegeschreven. Het is een goede hersenenverbeteraar. Voedsel wordt beter geabsorbeerd en de voedselvertering wordt verbeterd. Het uithoudingsvermogen wordt groter, energie neemt toe en het geheugen verbetert.

Hij was wel een levensgenieter. Hij is 14 keer getrouwd geweest en heeft 200 rechtsteekse afstammelingen. Zijn geboortejaar is door deskundigen gecontroleerd en het ziet er naar uit dat hij inderdaad in 1678 geboren is.

Hij hield van veel wandelen in de bergen, werd nooit seniel en bleef tot op hoge leeftijd sexueel aktief.

Een leerling van hem was generaal Yang Sen, hij overleed op zijn 98e.

Di Genaro is een vrouw in Brazilie. Ze werd 127 jaar. Ze is geboren in 1871. Toen bestond er in Brazilie nog geen geboorteregister. Er was natuurlijk wel de katholieke kerk die van haar een doopbewijs bezit. Voor het Guinness boek was dit niet voldoende bewijs, vandaar dat de francaise Jeanne Calment wel geregistreerd staat als oudste bewoner van de aarde, maaar niet Di Genaro. Toch staat deze vrouw wel vermeld in de Braziliaanse editie van het Guinness boek, want na scherpe protesten van de Braziliaanse bevolking en het besef van toch wel een sterk bewijs (doopbewijs) te hebben gingen de redacteuren overstag.

 

Jeanne Calment

Leefde van 1875-1997. Op haar 85ste begon ze met boksen. Op haar 100e fietste ze nog in Arles, haar geboorteplaats. Ze hield van port, olijfolie, chocola en cigaretten. Niet echt de bekende manier om gezond oud te worden. In ieder geval heeft ze zich naar eigen zeggen nooit verveeld en altijd een goed humeur gehad. Ze was 14 toen de Eiffeltoren werd gebouwd. Vincent van Gogh ontmoette zij in 1888 in Arles. De winkel van haar oom verkocht verf en zij was het winkelmeisje. Zij vond hem vies, slecht gekleed, nors en boers.

Zelf schrijft ze haar lange levensduur toe aan de olijfolie en de port. Dit komt iets dichter in de buurt bij wat tegenwoordig bekend is over gezond voedsel. Olijfolie is dat zeker, port is rode wijn en bevat eveneens gezondheidbevorderende stoffen zoals sommige bioflavonoiden.

Ze liet geen afstammelingen na. Haar kleinzoon, die dokter was, stierf in 1963.

In 1966 sloot zij een overeenkomst met een advocaat dhr Raffray. Daarin stond dat zij maandelijkse betalingen zou krijgen voor de rest van haar leven, maar het huis van haar moest ze na haar dood aan hem geven. Uiteindelijk waren de betalingen drie maal meer waard dan de waarde van het huis. De advocaat stierf voordat hij het huis in bezit kon nemen.

DR NORMAN WALKER

Dr. Norman Walker is in 1985 gestorven op 109-jarige leeftijd. Geboren in 1876 leefde hij als ieder ander. Totdat hij ergens in de twintig ziek werd. Vanaf die dag besloot hij zijn eigen proefkonijn te worden. Hij besloot vanaf die dag alleen nog maar te leven op granen voeding, meelprodukten en melk. Deze voeding werd door de autoriteiten aanbevolen als zeer gezond en complete voeding. Twee jaar lang ging het uitstekend, totdat hij plotseling op een morgen niet meer uit bed kon komen. In die twee jaar was hij 20 kilo aangekomen. Er was blijkbaar niets mis met hem gemeten naar de geaccepteerde standaard van die tijd. De ene nade andere dokter gaf hem nog maar enkele weken te leven, omdat hij levercyrrose had plus ook nog enorme pijnen door neuritis (zenuwontsteking). Beide ziekten werden beschouwd als fataal.

Hij weigerde de voorgeschreven medicijnen in te nemen. Hij herinnerde zich namelijk een gesprek met een vriend van hem wat toentertijd indruk maakte. De vriend was een strict vegetarier en vertelde hem ’Mocht je ooit ziek worden neem dan geen medicijnen in want dat is vergif, Vast drie dagen. Drink een glas zuiver water elk half uur elke dag. Na drie dagen zul je beter zijn’.

Norman Walker besloot toen zijn advies op te volgen omdat hij niets meer te verliezen had. Bovendien zag zijn vriend er gezond uit terwijl hij alleen maar verse groente en fruit at. Dus hij vastte drie dagen en at daarna alleen nog maar verse groente en fruit. Binnen zes maanden was Norman Walker weer zo fris als een hoentje zonder nog een spoor van de dodelijke ziekten die hem een vroege dood hadden kunnen geven.

Deze ervaring heeft hem gestimuleerd om zijn leven te wijden aan onderzoek naar de waarde van verse groente en fruit. Opnieuw werd hij zijn eigen proefkonijn. Volgens hem moet groente en fruit nooit gekookt worden. Hij merkte bij zichzelf een verslechtering van zijn gezondheid telkens wanneer hij hiertoe overging.

Enthousiast geworden over zijn nieuwe ontdekking besloot hij groente- en vruchtesappen te geven aan zieke mensen (op zijn eigen kosten). De resultaten waren uitstekend.

In 1910 richtte zijn eigen onderzoekslaboratorium op. Hij heeft enkele leerzame boeken geschreven over zijn methode om een lang en gezond leven te leiden. Zijn advies na 80 jaar onderzoek luidt: eet verse groente en fruit. Drink verse groente- en fruitsappen. Wandel elke dag.

Rond zijn honderdste schreef hij zijn belangrijkste boeken, waarin 80 jaar ervaring is neergeslagen[i].



[i] Walker, N.W Pure & Simple Weghtcontrol. Prescott, Norwalk Press, 1981